Bestuur en Beleid Nederland Commentaar op actualiteit

Commentaar

De Wet maatschappelijke ondersteuning

door Peter Hovens (30-09-07)

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is per 1 januari 2007 van start gegaan. Nu zal elke nieuwe wet wel zijn kinderziektes hebben, maar wat we via de media vernemen over het functioneren van de Wmo roept de vraag op of hier sprake is van een (structureel) uitvoerbaarheidsprobleem. De vraag die daar dan op volgt luidt: ‘Hoe kan dat dan?’

Mensen die al jaren kunnen rekenen op dezelfde persoon voor hulp en ondersteuning raken die kwijt, omdat deze niet in dienst is van het zorgkantoor dat de aanbestedingsprocedure heeft gewonnen. In plaats daarvan krijgt de zorgvrager een andere hulp toegewezen, die uitsluitend (goedkopere) huishoudelijke hulp mag verlenen. Extra zorg en aandacht waaraan de cliënt gewend was, zoals even in de koelkast kijken of het voedsel niet over datum is, is er niet meer. Een gezellig praatje kan niet meer, omdat veel nieuwe hulpen in de huishouding gebrekkig Nederlands spreken. En dat terwijl een toenemend aantal ouderen eenzaam is. Let wel circa 33% van de 65-plussers voelt zich eenzaam. Zo’n cliënt heeft dan wel nog de mogelijkheid om zelf zorg in te kopen via een persoonsgebonden budget, maar dat is voor sommigen een drempel en bovendien is het beschikbare bedrag vaak niet toereikend.

Lees meer...

Bestuurlijke organisatie Zuid-Limburg

De discussie over de bestuurlijke organisatie van Zuid-Limburg is in alle hevigheid losgebarsten nadat Gerd Leers, burgemeester van Maastricht, via de media heeft laten weten voorstander te zijn van de vorming van één gemeente Zuid-Limburg.

Het vraagstuk van de manier waarop het openbaar bestuur in Zuid-Limburg moet worden georganiseerd, is niet nieuw. In 1992 kreeg KPPC de opdracht van de toen 23 gemeenten, de drie gewestelijke samenwerkingsverbanden en de provincie Limburg om daar onderzoek naar te doen. Zo'n 130 bestuurders en ambtenaren en 130 sleutelfiguren uit het maatschappelijk middenveld werden geraadpleegd. De bevindingen van hen werden grondig geanalyseerd. De analyse werd vervolgens gelegd tegen de meetlat van kwaliteitsaspecten van het openbaar bestuur. De conclusie was even helder als eenvoudig: Zuid-Limburg is één entiteit en behoeft daarom aansturing vanuit één democratisch gelegitimeerd bestuur met een open huishouding, dat integraal afwegingen kan maken in het algemeen belang. Dat kan maar tot twee oplossingen leiden: één gemeente Zuid-Limburg of één provincie Zuid-Limburg. Het rapport Bestuurlijke Vernieuwing Zuid-Limburg is niet meer digitaal voorhanden, maar kan wel als hardcopy worden besteld (kosten € 10,-).

Tijdens een bijeenkomst van het NICIS, De nieuwe groei heet krimp, op 11 februari 2009 heeft Leo Klinkers een presentatie gegeven over bevolkingsdaling en de gevolgen voor de bestuurlijke organisatie. Hij betoogt dat de dalende bevolking een nieuw argument vormt om de bestuurskracht te vergroten door middel van gemeentelijke herindeling.
De bevindingen in 1992 en de ontwikkelingen anno 2009 komen nu op een verrassende manier bij elkaar.

Spong op de bank bij Zwagerman

Door Theo Para (februari 2009)

In zijn verongelijkte column van 7/8 februari 2009 in het NRC Handelsblad neemt Joost Zwagerman, Gerard Spong moreel de maat. Spong lijdt volgens onze zelfbenoemde diagnosticus aan ‘een bijna karikaturale gespletenheid’, die de classificatie ‘morele schizofrenie’ meekrijgt. Zwagerman ziet in de kwestie van de vervolging van Wilders, een morele tegenstrijdigheid tussen een artikel van Spong in het Algemeen Dagblad (AD) van 10 augustus 2007 en diens actuele stellingname als advocaat.

In het AD-artikel hekelt Spong ‘de zegen van de Nederlandse rechter’ voor ‘de homofobe haatzaaiende islampreken’. Hij spreekt van ‘deze walgelijk discriminerende rechtspraak’. In die context noemt hij het tegelijkertijd wel strafrechtelijk willen vergelden van ‘de eerste beste anti-Koran-scheet’ van Wilders (Koran = Mein Kampf) ‘meten met twee maten’. Vele beledigende uitspraken van Wilders verder, bewerkstelligde Spong onlangs als advocaat een gerechtelijk bevel tot vervolging van PVV-voorman Wilders voor haatzaaien en discriminatie. Hij onderbouwde zijn eis met het gedocumenteerd tonen van het discriminerende karakter van de anti-moslim hetze van Wilders, terwijl hij ook aangaf hoe de vergelijkingen als die van de Koran met Hitler’s Mein Kampf pasten binnen het demoniseren van een bepaalde bevolkingsgroep . Overigens zei H.J.A. Hofland op 11 februari 2009 in zijn column in deze krant over de houding van Wilders het volgende: ‘Hij hamert op de moslims die hij een dodelijk gevaar voor het vaderland acht..’. De idee dat Wilders de islam als ‘ideologie’ en niet de ‘moslim-kolonisten’ als groep stigmatiseert en aanvalt, valt in de categorie pseudo-legalistische desinformatie. Voor een beetje schrijver zou de ironie en het verschil tussen latente inhoud en letterlijke tekst in het artikel van Spong herkenbaar moeten zijn. De mening van publicist Spong lijkt mij helder: hij is voor strafrechtelijke vergelding van zowel homofobe haatzaaiende islampreken als discriminerende politieke agitatie tegen moslims, hij hekelt rechtspraak die discriminatie vrijspel geeft. Maar Zwagerman weigert begrijpend te lezen, of beter gezegd, zijn lezer het begrijpend lezen mogelijk te maken. Want na letterlijk citeren van Spong’s krantenartikel schrijft hij: ‘Was getekend meester Gerard Spong’. Hij zet daarmee zijn lezer op een verkeerd been door met ‘meester’ de indruk te wekken dat Spong in zijn rol als advocaat aan het woord is. Zwagerman onthoudt zijn lezer de essentiële informatie dat het bij het AD-artikel ging om een column, getekend door columnist Gerard Spong. Het is niet zomaar een verschrijving. Mores van columnist en advocaat verschillen. Staat of valt de een bij de geloofwaardigheid en stijl van zijn persoonlijk geuite mening, de ander laat zich leiden door de wet en de belangen van zijn cliënt. We lezen de column of het pleidooi van de advocaat in zekere zin met een ander oog. Zwagerman onthield zijn lezer het zicht op dat verschil in tekstuele context, kennelijk ingegeven door zijn schele strategie, om via het moreel discrediteren van de boodschapper, diens boodschap te ontkrachten. Daarmee demonstreerde hij een diagnostisch instrumentarium dat validiteit en betrouwbaarheid mist. Dat onze ‘psychiater’ - die niet verzaakt pontificaal de vlag van de vrije meningsuiting voor de autoritaire etno-populist Wilders te zwaaien - in zijn kwakzalverige column zwijgt over het recht op vrije meningsuiting van de nu, om zijn juridische opvatting, door Wilders-aanhangers ernstig bedreigde mens Spong, lees ik als moralistische asymmetrie, anders gezegd, als ideologie vermomd als moraliteit.

De toekomst van het openbaar bestuur: een mooie droom

Op 22 september 2009 heeft de provincie Gelderland afscheid genomen van haar secretaris/algemeen directeur Hans Brouwer. In verband hiermee is een symposium georganiseerd met als thema De toekomst van het openbaar bestuur. Leo Klinkers heeft tijdens dit symposium een inleiding verzorgd getiteld Het openbaar bestuur in de toekomst: een mooie droom.

Praktijkervaringen ZZPers aanbesteding

door mr. dr. Leo Klinkers, directeur Klinkers Public Policy Consultants, Den Haag
drs. Albert Jan Schiphorst, directeur AJMS Management Advies, Den Haag (mei 2008)

We zetten onze bevindingen in tien punten op een rij. Wij vermoeden dat 95% van de overheidsadviseurs die als zzp-er (zelfstandige zonder personeel) werken deze ervaringen delen. De overige 5% ook, maar die durft dat niet hardop te zeggen.

Lees meer...

Pagina 2 van 2

2
Volgende
Einde